Fattoria Nicolucci, Predappio

[Olivier]

Niccoluc is één van de leidende domeinen in Emilia Romagna. Ik ben er een jaar of vijf geleden geweest omdat ik erg onder de indruk was van de Vigna del Generale, een Riserva Sangiovese, en die bleek ook dan weer de hoofdvogel af te schieten. De andere wijnen waren wat zozo.

Gisteren had ik afgesproken met Werner om wat wijnen af te halen, en ik wou uiteraard iets meebrengen om te proeven. Sangiovese was al snel een logische keuze, maar ik wou het ook niet té gemakkelijk maken. En inderdaad, dit was niet zomaar een Sangiovese die je snel ergens thuis brengt. Een wat broederige neus met munttoetsen en kersen kwamen uit het glas. In de mond nog relatief krachtig, dit heeft nog zeker enkele jaren te gaan. Maar toch een zeker evenwicht in het rijpe fruit door de fijne en levendige zuren die voor verfrissing zorgden. Ook de tannines waren nog aanwezig, maar rijp en niet storend. Ik ben blij dat ik een Sangioveseliefhebber kon verblijden met deze wijn! En ik vermoed ook Rooie, geapprecieerd lid van het forum, met wie ik ook een zeer aangename kennis mocht maken

Op dag twee nog wat verder gelurkt aan deze wijn, en de kracht heeft plaats gemaakt voor meer elegantie, het fruit misschien wat meer belegen, maar alles mooi geïntegreerd, wat alleen maar het bewaarpotentieel van deze wijn bevestigt. Ik heb nog één flesje van deze wijn liggen, en dat hoop ik nog een paar jaar te kunnen laten liggen.

[wvd]

(20-08-2026 08:03 PM)Olivier schreef:  Niccoluc is één van de leidende domeinen in Emilia Romagna. Ik ben er een jaar of vijf geleden geweest omdat ik erg onder de indruk was van de Vigna del Generale, een Riserva Sangiovese, en die bleek ook dan weer de hoofdvogel af te schieten. De andere wijnen waren wat zozo.

Gisteren had ik afgesproken met Werner om wat wijnen af te halen, en ik wou uiteraard iets meebrengen om te proeven. Sangiovese was al snel een logische keuze, maar ik wou het ook niet té gemakkelijk maken. En inderdaad, dit was niet zomaar een Sangiovese die je snel ergens thuis brengt. Een wat broederige neus met munttoetsen en kersen kwamen uit het glas. In de mond nog relatief krachtig, dit heeft nog zeker enkele jaren te gaan. Maar toch een zeker evenwicht in het rijpe fruit door de fijne en levendige zuren die voor verfrissing zorgden. Ook de tannines waren nog aanwezig, maar rijp en niet storend. Ik ben blij dat ik een Sangioveseliefhebber kon verblijden met deze wijn! En ik vermoed ook Rooie, geapprecieerd lid van het forum, met wie ik ook een zeer aangename kennis mocht maken

Op dag twee nog wat verder gelurkt aan deze wijn, en de kracht heeft plaats gemaakt voor meer elegantie, het fruit misschien wat meer belegen, maar alles mooi geïntegreerd, wat alleen maar het bewaarpotentieel van deze wijn bevestigt. Ik heb nog één flesje van deze wijn liggen, en dat hoop ik nog een paar jaar te kunnen laten liggen.

De wijn werd me blind onder de neus geschoven... Sinds corona — en waarschijnlijk ook wel wat met de leeftijd — ben ik wat minder scherp in (blind) proeven. Blind proeven doen we volgens de Michael Broadbent-methode, ttz. door middel van afstrepen: wat is het zeker níét?
Ik nam een aangenaam boeket waar, van een wijn met toch al een zekere evolutie. Aan de neus te zien was het al zeker geen Cabernet en ook geen Syrah. Een slokje genomen en aan de hand van de zuurbalans dacht ik dat we in Italië zaten. Maar dan...

Ik dacht al zeker niet aan Nebbiolo, want totaal andere tannines. Ook geen wijn uit de Valpolicella: ander type fruit. En evenmin Aglianico, want daarvoor miste ik de warmte en het middenmondvolume. En ook zeker geen Sangiovese, want ik miste het rode kersenfruit van Chianti en het iets vollere, wat meer pruimachtige van Montalcino. Bovendien zat er een zweem van iets muntachtigs, misschien zelfs wat eucalyptus, in.

Daar zat ik dan...

Geen seconde aan Emilia-Romagna gedacht, want het was dus wel degelijk Sangiovese uit Predappio. Ik ken Predappio eigenlijk enkel van Condé en Condello, en die zijn — tenminste als ze jong zijn — toch een stuk fruitiger.
De slotsom was uiteindelijk simpel: een erg mooie, genuanceerde en aangenaam drinkbare wijn. Ik ben zeker fan.

Wat hebben we ervan geleerd? Als het duidelijk Italië is, niet te snel Sangiovese afstrepen... ?

[Olivier]

Citaat: Wat hebben we ervan geleerd? Als het duidelijk Italië is, niet te snel Sangiovese afstrepen... ?

Inderdaad. Marc zei hier indertijd “Riesling is een planeet”, maar ook Sangiovese heeft toch veel gedaantes.

[Rooie]

Het was een gelukkig toeval dat we daar samen waren maar erg fijn om wijnliefhebbers aan tafel met een glas te leren kennen.

Mijn wijn kilometers of eerder hecoliters zeker, zijn erg beperkt in vergelijing met Werner en Olivier en dat werd duidelijk bij het afstrepen. Italië leek me al snel de goede richting maar dan ... aglianico misschien en even dacht ik zelfs aan primitivo uit Manduria maar miste toch het zwoele, nebbiolo of barbera leek het ook niet hoewel ik daar ook dacht aan San Quirico of Barisel die ook wel stevige en eerder atypische wijnen maken. Dan blijft er nog sangiovese over maar toch heel anders dan de Gagliole die we net daarvoor mochten proeven van Werner. Beiden erg goede wijnen om van te genieten met of zonder bordje. De ene elegant en fruitig, de andere krachtig, stoer en vol maar toch met wat frisse munt en kruidigheid op het eind. Zo zie je maar weer dat proeven loont om het kaf van het koren te scheiden.

Ik had de vreemde eend mee, Knab Endinger Engelsberg Holzfass Spätburgunder 2022. Het resultaat van een snelle zoektocht op het forum hier met een paar kandidaten uit ln kelder die Werner en Olivier niet postten en misschien zouden kunnen appreciëren. Was misschien ook een goede geweest om blind af te strepen ;-) Uiteraard veel lichter dan de Italianen maar met de zomertemperaturen fruitig, minerale fris met wat rook, kruiden en (zeker op dag 2) lichte koffie en chocolade.

Een heel fijn proefmoment, dank je wel Werner en Olivier!