Giacomo Barbero, Piëmonte

[Olivier]

Valtassera 2019, Nebbiolo d’Alba

Pop and pour : wat alcoholisch in de neus. Is ook 14,5 alc. In de mond messcherpe tannines. Fuck, ik koop nooit meer Nebbiolo!!!

Enkele uren later en enkele graadjes minder : floraal, weinig fruit, maar toch snuffelneusje. In de mond geen spoor meer van de papillendoders. Niet dat er geen tannines meer zijn, maar ze zijn relatief zacht voor Nebbiolo. Meer op textuur en aroma. Interessant.

Dag 2 : vers rood fruit, frambooskes. Ook alcohol komt weer beetje piepen. In de mond nog altijd op textuur, de tannines ook weer wat onvriendelijk geworden, maar nog net te doen.

Wat moet je daar nu weer van denken? Bij momenten heb ik echt genoten van de neus. In de mond vond ik het bij momenten interessant, maar soms ook wat moeilijk, zelfs teleurstellend.

Ik heb nog een fles. Enkele jaren extra rust zullen de wijn zeker deugd doen, dat is zeker.

[wvd]

(10-10-2026 10:07 PM)Olivier schreef:  Valtassera 2019, Nebbiolo d’Alba

Pop and pour : wat alcoholisch in de neus. Is ook 14,5 alc. In de mond messcherpe tannines. Fuck, ik koop nooit meer Nebbiolo!!!

Enkele uren later en enkele graadjes minder : floraal, weinig fruit, maar toch snuffelneusje. In de mond geen spoor meer van de papillendoders. Niet dat er geen tannines meer zijn, maar ze zijn relatief zacht voor Nebbiolo. Meer op textuur en aroma. Interessant.

Dag 2 : vers rood fruit, frambooskes. Ook alcohol komt weer beetje piepen. In de mond nog altijd op textuur, de tannines ook weer wat onvriendelijk geworden, maar nog net te doen.

Wat moet je daar nu weer van denken? Bij momenten heb ik echt genoten van de neus. In de mond vond ik het bij momenten interessant, maar soms ook wat moeilijk, zelfs teleurstellend.

Ik heb nog een fles. Enkele jaren extra rust zullen de wijn zeker deugd doen, dat is zeker.

Na 7 jaar zou een Nebbiolo d'Alba, en dan zeker eentje uit Roero, toch al wat charme mogen beginnen tonen, al ken ik Barbero niet en heb ik de wijn zelf nooit geproefd.

Nu ik even naar de vinificatie gekeken heb, begrijp ik je ervaring eigenlijk beter. Twee weken schilweking met dagelijkse remontages, gevolgd door 24 maanden rijping op tonneaux van 500 liter: dat klinkt niet meteen als een Nebbiolo d'Alba die bedoeld is om jong en soepel te drinken. En dan is er natuurlijk ook nog het oogstjaar: 2019 was een bijzonder sterk jaar voor Nebbiolo. Ik vraag me dus af of Barbero hier niet bewust een soort "bijna-Barolo" heeft willen maken, met ambitie, structuur en bewaarpotentieel, eerder dan een vlot drinkbare instapper.

Ter vergelijking: zijn Langhe Nebbiolo rijpt naar verluidt slechts 6 à 8 maanden op inox. Dat is toch een heel andere aanpak. Misschien moeten we de Valtassera dan ook eerder bekijken als een ambitieuze, gestructureerde Nebbiolo die wat extra tijd nodig heeft. Al blijft natuurlijk de vraag of die 14,5% alcohol uiteindelijk voldoende in het geheel opgaat.

Als je wat zachtere, toegankelijkere Nebbiolo's wilt ontdekken, zou ik eens kijken naar de instapwijnen van Burlotto of Crissante Alessandria. Of probeer eens een fles Valmaggiore van Sandrone. Die vond ik altijd bijzonder mooi en eerlijk gezegd beter dan heel wat Barolo's.

Nebbiolo staat bij mij in de top 3 van favoriete druiven, dus het doet me toch een beetje pijn dat de wijnen ervan hier op het forum zo weinig enthousiasme lijken op te wekken. Ik verbaas me er telkens over hoe vaak er over de tannines geklaagd wordt, terwijl dat bij Bordeaux blijkbaar veel minder een probleem vormt. Bij ons is het net andersom! Niet dat wij de tannines in Nebbiolo niet proeven, maar we ervaren ze eerder als functioneel, als een essentieel onderdeel van de structuur en het karakter van de wijn.

Toegegeven, veel jonge Nebbiolo's zijn behoorlijk ongenaakbaar. Je moet ze echt de tijd geven, zowel in de fles als na opening in de karaf, dat kan wonderen doen. Maar als alles uiteindelijk op zijn plaats valt... holala! Dan krijg je een combinatie van finesse, florale aroma's, fraîcheur, structuur en een zekere transparantie die ik bij weinig andere druiven zo terugvind.

[Olivier]

Citaat: Nebbiolo staat bij mij in de top 3 van favoriete druiven, dus het doet me toch een beetje pijn dat de wijnen ervan hier op het forum zo weinig enthousiasme lijken op te wekken. Ik verbaas me er telkens over hoe vaak er over de tannines geklaagd wordt, terwijl dat bij Bordeaux :)blijkbaar veel minder een probleem vormt. Bij ons is het net andersom! Niet dat wij de tannines in Nebbiolo niet proeven, maar we ervaren ze eerder als functioneel, als een essentieel onderdeel van de structuur en het karakter van de wijn.

Ik vind het toch wel een ander soort tannines hoor. Nebbiolo-tannines kunnen zo scherp zijn… Dat heb ik met Bordeaux toch minder, ook al heb je daar natuurlijk ook tannines waarop je kunt kauwen in hun jeugd.

Enfin, je kan me niet verwijten dat ik het niet blijf proberen met Nebbiolo. Af en toe laat ik me toch nog eens verleiden, en dan is dat meestal door de complexe aroma’s waarin Nebbiolo echt wel kan uitblinken.

Maar inderdaad, er zijn hier op het forum niet veel Nebbiololiefhebbers, heb ik de indruk. Of vergis ik me? Kom uit de kast, Nebbiolisten!

[vinejo]

Vandaag toevallig verschillende nebiolo s geproefd van Correchia en Ada Nada bij Bob Drieghe.
Tja.
Geen enkele wijn die me omver blies en bij de meeste toch weer die scherpe tannines. Die Bordeaux, zoals Oli zei, helemaal niet heeft. Dronk vele 2019 en 2020 Bordeaux jong en die waren allemaal zeer toegankelijk zonder storende tannines. Gewoonweg veel meer fruit/materie die ze indekt. En neen, dat is geen kwestie van smaak.

[wvd]

(11-10-2026 09:53 PM)vinejo schreef:  Vandaag toevallig verschillende nebiolo s geproefd van Correchia en Ada Nada bij Bob Drieghe.
Tja.
Geen enkele wijn die me omver blies en bij de meeste toch weer die scherpe tannines. Die Bordeaux, zoals Oli zei, helemaal niet heeft. Dronk vele 2019 en 2020 Bordeaux jong en die waren allemaal zeer toegankelijk zonder storende tannines. Gewoonweg veel meer fruit/materie die ze indekt. En neen, dat is geen kwestie van smaak.

Ach, misschien is het maar best zo ook, want er is maar weinig Nebbiolo en heel, heel veel Bordeaux

[Olivier]

(11-10-2026 09:53 PM)vinejo schreef:  Vandaag toevallig verschillende nebiolo s geproefd van Correchia en Ada Nada bij Bob Drieghe.
Tja.
Geen enkele wijn die me omver blies en bij de meeste toch weer die scherpe tannines. Die Bordeaux, zoals Oli zei, helemaal niet heeft. Dronk vele 2019 en 2020 Bordeaux jong en die waren allemaal zeer toegankelijk zonder storende tannines. Gewoonweg veel meer fruit/materie die ze indekt. En neen, dat is geen kwestie van smaak.

Ah, hebben ze daar de wijnen van Matteo Correggia? Ik ben daar geweest paar jaar geleden. Ze hebben heel verschillende Nebbiolo’s. De Roche d’Ampsej is inderdaad heel Barolees, maar de Val dei Preti is heel lichtvoetig, en minder tannines. Hebben we die niet eens samen gedronken trouwens?

[vinejo]

(12-10-2026 01:48 PM)Olivier schreef:  

(11-10-2026 09:53 PM)vinejo schreef:  Vandaag toevallig verschillende nebiolo s geproefd van Correchia en Ada Nada bij Bob Drieghe.
Tja.
Geen enkele wijn die me omver blies en bij de meeste toch weer die scherpe tannines. Die Bordeaux, zoals Oli zei, helemaal niet heeft. Dronk vele 2019 en 2020 Bordeaux jong en die waren allemaal zeer toegankelijk zonder storende tannines. Gewoonweg veel meer fruit/materie die ze indekt. En neen, dat is geen kwestie van smaak.

Ah, hebben ze daar de wijnen van Matteo Correggia? Ik ben daar geweest paar jaar geleden. Ze hebben heel verschillende Nebbiolo’s. De Roche d’Ampsej is inderdaad heel Barolees, maar de Val dei Preti is heel lichtvoetig, en minder tannines. Hebben we die niet eens samen gedronken trouwens?

Correchia was een stuk toegankijker idd, de Barbera vond ik wel mooi aan 15 euro. De twee Roero s hadden ook wel iets, maar aan 25 en 35 euro vond ik ze toch nogal duur PQ.

[wvd]

(12-10-2026 01:48 PM)Olivier schreef:  

(11-10-2026 09:53 PM)vinejo schreef:  Vandaag toevallig verschillende nebiolo s geproefd van Correchia en Ada Nada bij Bob Drieghe.
Tja.
Geen enkele wijn die me omver blies en bij de meeste toch weer die scherpe tannines. Die Bordeaux, zoals Oli zei, helemaal niet heeft. Dronk vele 2019 en 2020 Bordeaux jong en die waren allemaal zeer toegankelijk zonder storende tannines. Gewoonweg veel meer fruit/materie die ze indekt. En neen, dat is geen kwestie van smaak.

Ah, hebben ze daar de wijnen van Matteo Correggia? Ik ben daar geweest paar jaar geleden. Ze hebben heel verschillende Nebbiolo’s. De Roche d’Ampsej is inderdaad heel Barolees, maar de Val dei Preti is heel lichtvoetig, en minder tannines. Hebben we die niet eens samen gedronken trouwens?

@ Olivier: Matteo Corregia heb ik indertijd ook nog leren kennen bij de pionier van de Italiaanse wijnimport in België, "Le Club des Grands Crus d'Italie" van de onvolprezen Giuseppe Tonzig.
Ik wist niet dat Correggia nog (of al terug) geïmporteerd werd.
En inderdaad, Matteo is dan wel niet meer onder ons, maar als de familie (?) daar nog op dezelfde wijze werkt, dan is je Val dei Preti suggestie een heel goeie ter introductie tot Nebbiolo.