WVD: thuis proeven zonder pardon

[wvd]

   
Deze keer alleen wijnen waar we blij mee waren.
Jullie weten dat ik nogal hou van Pinot "aan de grens" en Èpineuil is zowat de meest noordelijke plek waar in Frankrijk nog Pinot Noir groeit. Deze komt dan wel uit een zeer warm jaar, wat dan zorgt voor iets meer body, maar het type blijft frisse Pinot. Laatste fles in de kelder en was erg mooi met nog te verwachten evolutie. Dan een oude staalfles opgehaald, een Syrah uit Bolgheri. Ik ben niet zo voor die soort experimenten, maar de wijn gaf me ongelijk. Alweer geen echt grote wijn (ook geen grote prijs denk ik), maar lekker rond en vol en ik zou het niet dadelijk als Syrah herkend hebben. Clauzet is ook een decennium of 2 een uitstekende koop geweest. Dit was het eerste jaar dat ik kocht, nu 22 jaar en op z'n top, mooie wijn, wat rustieker dan de 2009, maar da lijkt me logisch. In Montalcino maken ze mijn misschien, buiten Bourgogne, meest favoriete wijnen en zeker de laatste jaren heb ik daar immens mooie wijnen van geproefd. Ook Capanna heeft een weg afgelegd sinds dit eerste jaar dat ik hiervan kocht, de 2010. Deze was in het begin ook nogal voorzien van iets te stevige tannines, maar na 15 jaar is hij mooi afgerond geraakt en helemaal op dronk met nog toekomst. Enfin, de fles was leeg en dat zegt genoeg. Ook de Prosecco was echt een meevaller. Dit was een 2024 en we vinden die echt veel lekkerder dan de 2023.
We hadden wat te vieren deze week, vandaar nog meer bubbels dan anders. Fris zoals het moet met Prosecco, maar ook mooi volume en heerlijk fruitige, licht minerale afdronk. Dan 2 wat contrasterende type Champagne: de zeer intens, zinderend minerale, genuanceerde Calsac, een meer "intellectueel" type en dan de bredere, meer hedonistische maar ook verfijnde Colin. Onze voorkeur ging deze keer toch naar de Colin en die is dan nog wat goedkoper ook (dacht ik...?) Rebuy?: zeker Capanna en Colin zou ik overwegen. Clauzet niet, maar alleen omdat omdat de kelder letterlijk vol Bordeaux ligt. De Gruhier is ook een no-brainer. Ik proefde de nieuwe jaren tijdens de Grands Jours, die man is zeker de omweg waard.

[vinejo]

(04-04-2026 12:34 PM)wvd schreef:  Deze keer alleen wijnen waar we blij mee waren.
Jullie weten dat ik nogal hou van Pinot "aan de grens" en Èpineuil is zowat de meest noordelijke plek waar in Frankrijk nog Pinot Noir groeit. Deze komt dan wel uit een zeer warm jaar, wat dan zorgt voor iets meer body, maar het type blijft frisse Pinot. Laatste fles in de kelder en was erg mooi met nog te verwachten evolutie. Dan een oude staalfles opgehaald, een Syrah uit Bolgheri. Ik ben niet zo voor die soort experimenten, maar de wijn gaf me ongelijk. Alweer geen echt grote wijn (ook geen grote prijs denk ik), maar lekker rond en vol en ik zou het niet dadelijk als Syrah herkend hebben. Clauzet is ook een decennium of 2 een uitstekende koop geweest. Dit was het eerste jaar dat ik kocht, nu 22 jaar en op z'n top, mooie wijn, wat rustieker dan de 2009, maar da lijkt me logisch. In Montalcino maken ze mijn misschien, buiten Bourgogne, meest favoriete wijnen en zeker de laatste jaren heb ik daar immens mooie wijnen van geproefd. Ook Capanna heeft een weg afgelegd sinds dit eerste jaar dat ik hiervan kocht, de 2010. Deze was in het begin ook nogal voorzien van iets te stevige tannines, maar na 15 jaar is hij mooi afgerond geraakt en helemaal op dronk met nog toekomst. Enfin, de fles was leeg en dat zegt genoeg. Ook de Prosecco was echt een meevaller. Dit was een 2024 en we vinden die echt veel lekkerder dan de 2023.
We hadden wat te vieren deze week, vandaar nog meer bubbels dan anders. Fris zoals het moet met Prosecco, maar ook mooi volume en heerlijk fruitige, licht minerale afdronk. Dan 2 wat contrasterende type Champagne: de zeer intens, zinderend minerale, genuanceerde Calsac, een meer "intellectueel" type en dan de bredere, meer hedonistische maar ook verfijnde Colin. Onze voorkeur ging deze keer toch naar de Colin en die is dan nog wat goedkoper ook (dacht ik...?) Rebuy?: zeker Capanna en Colin zou ik overwegen. Clauzet niet, maar alleen omdat omdat de kelder letterlijk vol Bordeaux ligt. De Gruhier is ook een no-brainer. Ik proefde de nieuwe jaren tijdens de Grands Jours, die man is zeker de omweg waard.

Allez proficiat dan hè! (Kleinkind?)

[wvd]

(04-04-2026 04:31 PM)vinejo schreef:  

(04-04-2026 12:34 PM)wvd schreef:  Deze keer alleen wijnen waar we blij mee waren.
Jullie weten dat ik nogal hou van Pinot "aan de grens" en Èpineuil is zowat de meest noordelijke plek waar in Frankrijk nog Pinot Noir groeit. Deze komt dan wel uit een zeer warm jaar, wat dan zorgt voor iets meer body, maar het type blijft frisse Pinot. Laatste fles in de kelder en was erg mooi met nog te verwachten evolutie. Dan een oude staalfles opgehaald, een Syrah uit Bolgheri. Ik ben niet zo voor die soort experimenten, maar de wijn gaf me ongelijk. Alweer geen echt grote wijn (ook geen grote prijs denk ik), maar lekker rond en vol en ik zou het niet dadelijk als Syrah herkend hebben. Clauzet is ook een decennium of 2 een uitstekende koop geweest. Dit was het eerste jaar dat ik kocht, nu 22 jaar en op z'n top, mooie wijn, wat rustieker dan de 2009, maar da lijkt me logisch. In Montalcino maken ze mijn misschien, buiten Bourgogne, meest favoriete wijnen en zeker de laatste jaren heb ik daar immens mooie wijnen van geproefd. Ook Capanna heeft een weg afgelegd sinds dit eerste jaar dat ik hiervan kocht, de 2010. Deze was in het begin ook nogal voorzien van iets te stevige tannines, maar na 15 jaar is hij mooi afgerond geraakt en helemaal op dronk met nog toekomst. Enfin, de fles was leeg en dat zegt genoeg. Ook de Prosecco was echt een meevaller. Dit was een 2024 en we vinden die echt veel lekkerder dan de 2023.
We hadden wat te vieren deze week, vandaar nog meer bubbels dan anders. Fris zoals het moet met Prosecco, maar ook mooi volume en heerlijk fruitige, licht minerale afdronk. Dan 2 wat contrasterende type Champagne: de zeer intens, zinderend minerale, genuanceerde Calsac, een meer "intellectueel" type en dan de bredere, meer hedonistische maar ook verfijnde Colin. Onze voorkeur ging deze keer toch naar de Colin en die is dan nog wat goedkoper ook (dacht ik...?) Rebuy?: zeker Capanna en Colin zou ik overwegen. Clauzet niet, maar alleen omdat omdat de kelder letterlijk vol Bordeaux ligt. De Gruhier is ook een no-brainer. Ik proefde de nieuwe jaren tijdens de Grands Jours, die man is zeker de omweg waard.

Allez proficiat dan hè! (Kleinkind?)

Haha, nee, de reden waarom ik dit hier post....

[wvd]

   
Veel bubbels, maar ja, 't was ook Pasen hee... Vier rode wijnen, 2 meevallers, 2 tegenvallers en het was erg oneerlijk verdeeld tussen Frankrijk en Italië wat dat betreft. Beginnen met de laatste in de rij. Geopend met Pasen dan nog, bij een (uitstekende!) kalfsblanquette. Ik ben fan van Fournier en ook van 2013, maar deze fles was van een ander gedacht... Begon wel met een initieel mooi fruitje aan de relatief donkere kant, maar in de mond voldeed de wijn aan alle vooroordelen van zowel 2013 als Fixin: zuur en teveel tannine... En zeggen dat we vorige flessen zo mooi vonden een paar jaar terug, afknapper... Niet veel beter dan de Lafon-Rochet 2003, lees er hier alles over.
We zijn nu toch van achter naar voor bezig dus eerst de Chianti. Een Pagliarese annata 2016. Heerlijke wijn is dit. Gemaakt door het Fèlsina team, maar van de originele Pagliarese wijngaarden. Ach... Chianti.... Ik blijf het me afvragen: waarom ligt er zoveel Bx in mijne kelder en zo weinig Sangiovese? Kost de helft en is 2 keer zo lekker. Maar, eerlijk, de ster van de reeks was de Guastaferro Taurasi Primum 2011. Dat is GROTE WIJN! Helaas nog maar enkele flessen beschikbaar in onze kelder...
Bortolomiol's Prior is zowat 1 van onze "huis" Prosecco's aan het worden en altijd even lekker. Maar met Pasen dan eerst deze Orior van Legras met groot succes. De 'instap" Champagne van het huis denk ik, kocht dat aan nog geen € 30 en 't is superlekker. Misschien net wat minder nuance dan hun Coste Beert of Monographie, maar wie let daar nu op met Pasen... Ferrari daarna, speciaal gekozen wegens een aanwezige Ferrari-fan, maar uiteraard kende hij dat al. Ik vond dat altijd erg mooi, maar was toch beetje afknapper na de Sjempie wegens wat droger en strenger en een mineraal-metalige toon. Was zeker de confrontatie, want het restje 's anderendaags is ons zeer goed bevallen.

[wvd]

   
Beide Bordeaux waren iets succesvoller dan de GCC van vorige foto. Enfin, de Croix de Gay dan toch. Mooi gedecanteerd want toch al wat droesem, beetje lucht had hij ook nodig, maar was een sappige, vrij lekkere "klassieke" Bordeaux met wat van de mollige zachtheid die je toch mag verwachten van Pomerol. De andere was totaal anders, veel krachtiger, meer animale tonen, eerst vooral leer, daarna toch ook een beetje minder edele geuren, maar ik vond hem vooral in de mond vrij mooi, de eega vond hem ondrinkbaar. Ook deze in karaf gegoten wegens enorme hoeveelheid droesem, die gelukkig nogal fel vastplakte. Eerst deel in een halfje gegoten, dat staat nog te wachten voor binnenkort. Ik hou wel van die krachtige, toch iets rustieke stijl van dit merk, maar Vera vind het niet te zuipen. De witte Mâcon-Villages 2022 was een meevaller voor dit soort prijzen. Niet de vetste Chardo, maar heel zuiver en gewoon lekker zonder meer. De rode Bourgogne 2019 van Noëllat was schitterend! Wat is (was...?) dat toch een prachtig domein dat deftig onder de radar zat en dus nog zeer aantrekkelijke prijzen had... Fles was rap leeg, puur hedonisme is dat en voor een "gewone" Bourgogne eigenlijk een vrij rijke wijn. Heb ik daar wel genoeg van in de kelder gestopt? We zijn duidelijk fan van Pierre Legras en deze Coste Beert staat een trapje hoger dan de Orior, wat zich uit in een iets strakker boeket, wat meer nuance ook misschien, lekker tot en met wat meer materie ook. We hadden hem als apero en daarna aan tafel, waar hij misschien net iets beter tot uiting komt, terwijl de Orior een echte aperitief Champagne is. Enfin, dat was ons gevoel nu we ze allebei dronken met een paar dagen tussen. Ik had Vera wijs gemaakt dat ik een Bordeaux ging openen - ik doe dat nogal eens om haar wat te pesten - en had ook die glazen klaar. De kleur was misschien nog net donker genoeg om ermee door te kunnen, maar ze zei dat ze dus niet bevooroordeeld was, want dit vond ze toch al mooi aan de neus...
Nu ja, ik had de wijn wel al in de karaf gedaan, maar het duurde echt nog wel even voor die doorhad waar hji was. Maar wat een heerlijke wijn werd het na even open en veel walsen. OK, Vera vond hem eerst nog wat jong, er is nog tannine, maar zeker aan tafel was dit zoo mooi!
ach, ach ach, waarom ligt er zo weinig Sangiovese in de kelder en zo veel Bordeaux...
Misschien moet ik hier een ruilprogramma openen...?
En dan nog Guimbalet... De fles is nog niet helemaal leeg, maar ik heb ze er toch maar weer bij gezet. Sauternes-Barsac en wellicht nog een paar rand appellaties vind ik de mooiste wijnen van Bordeaux. Dit is een onbekend klein domein, maar wat een schitterende wijn hebben die gemaakt in 2013! Helemaal mijn type: elegant, romig-vol, zoet maar niet té zeer genuanceerd met vanille-saffraan-appelsienschil en droger op de lange afdronk. Ik kocht dit bij een négoce in Bordeaux, nooit meer ergens gezien, iemand tips? Rebuy? Op de Bordeaux na, zowat alles.

[vinejo]

(12-04-2026 11:15 AM)wvd schreef:  Beide Bordeaux waren iets succesvoller dan de GCC van vorige foto. Enfin, de Croix de Gay dan toch. Mooi gedecanteerd want toch al wat droesem, beetje lucht had hij ook nodig, maar was een sappige, vrij lekkere "klassieke" Bordeaux met wat van de mollige zachtheid die je toch mag verwachten van Pomerol. De andere was totaal anders, veel krachtiger, meer animale tonen, eerst vooral leer, daarna toch ook een beetje minder edele geuren, maar ik vond hem vooral in de mond vrij mooi, de eega vond hem ondrinkbaar. Ook deze in karaf gegoten wegens enorme hoeveelheid droesem, die gelukkig nogal fel vastplakte. Eerst deel in een halfje gegoten, dat staat nog te wachten voor binnenkort. Ik hou wel van die krachtige, toch iets rustieke stijl van dit merk, maar Vera vind het niet te zuipen. De witte Mâcon-Villages 2022 was een meevaller voor dit soort prijzen. Niet de vetste Chardo, maar heel zuiver en gewoon lekker zonder meer. De rode Bourgogne 2019 van Noëllat was schitterend! Wat is (was...?) dat toch een prachtig domein dat deftig onder de radar zat en dus nog zeer aantrekkelijke prijzen had... Fles was rap leeg, puur hedonisme is dat en voor een "gewone" Bourgogne eigenlijk een vrij rijke wijn. Heb ik daar wel genoeg van in de kelder gestopt? We zijn duidelijk fan van Pierre Legras en deze Coste Beert staat een trapje hoger dan de Orior, wat zich uit in een iets strakker boeket, wat meer nuance ook misschien, lekker tot en met wat meer materie ook. We hadden hem als apero en daarna aan tafel, waar hij misschien net iets beter tot uiting komt, terwijl de Orior een echte aperitief Champagne is. Enfin, dat was ons gevoel nu we ze allebei dronken met een paar dagen tussen. Ik had Vera wijs gemaakt dat ik een Bordeaux ging openen - ik doe dat nogal eens om haar wat te pesten - en had ook die glazen klaar. De kleur was misschien nog net donker genoeg om ermee door te kunnen, maar ze zei dat ze dus niet bevooroordeeld was, want dit vond ze toch al mooi aan de neus...
Nu ja, ik had de wijn wel al in de karaf gedaan, maar het duurde echt nog wel even voor die doorhad waar hji was. Maar wat een heerlijke wijn werd het na even open en veel walsen. OK, Vera vond hem eerst nog wat jong, er is nog tannine, maar zeker aan tafel was dit zoo mooi!
ach, ach ach, waarom ligt er zo weinig Sangiovese in de kelder en zo veel Bordeaux...
Misschien moet ik hier een ruilprogramma openen...?
En dan nog Guimbalet... De fles is nog niet helemaal leeg, maar ik heb ze er toch maar weer bij gezet. Sauternes-Barsac en wellicht nog een paar rand appellaties vind ik de mooiste wijnen van Bordeaux. Dit is een onbekend klein domein, maar wat een schitterende wijn hebben die gemaakt in 2013! Helemaal mijn type: elegant, romig-vol, zoet maar niet té zeer genuanceerd met vanille-saffraan-appelsienschil en droger op de lange afdronk. Ik kocht dit bij een négoce in Bordeaux, nooit meer ergens gezien, iemand tips? Rebuy? Op de Bordeaux na, zowat alles.

Zou de rustieke toets van de Mauriane ook niet met de jaargang 2008 te maken hebben?

[wvd]

(12-04-2026 06:01 PM)vinejo schreef:  

(12-04-2026 11:15 AM)wvd schreef:  Beide Bordeaux waren iets succesvoller dan de GCC van vorige foto. Enfin, de Croix de Gay dan toch. Mooi gedecanteerd want toch al wat droesem, beetje lucht had hij ook nodig, maar was een sappige, vrij lekkere "klassieke" Bordeaux met wat van de mollige zachtheid die je toch mag verwachten van Pomerol. De andere was totaal anders, veel krachtiger, meer animale tonen, eerst vooral leer, daarna toch ook een beetje minder edele geuren, maar ik vond hem vooral in de mond vrij mooi, de eega vond hem ondrinkbaar. Ook deze in karaf gegoten wegens enorme hoeveelheid droesem, die gelukkig nogal fel vastplakte. Eerst deel in een halfje gegoten, dat staat nog te wachten voor binnenkort. Ik hou wel van die krachtige, toch iets rustieke stijl van dit merk, maar Vera vind het niet te zuipen. De witte Mâcon-Villages 2022 was een meevaller voor dit soort prijzen. Niet de vetste Chardo, maar heel zuiver en gewoon lekker zonder meer. De rode Bourgogne 2019 van Noëllat was schitterend! Wat is (was...?) dat toch een prachtig domein dat deftig onder de radar zat en dus nog zeer aantrekkelijke prijzen had... Fles was rap leeg, puur hedonisme is dat en voor een "gewone" Bourgogne eigenlijk een vrij rijke wijn. Heb ik daar wel genoeg van in de kelder gestopt? We zijn duidelijk fan van Pierre Legras en deze Coste Beert staat een trapje hoger dan de Orior, wat zich uit in een iets strakker boeket, wat meer nuance ook misschien, lekker tot en met wat meer materie ook. We hadden hem als apero en daarna aan tafel, waar hij misschien net iets beter tot uiting komt, terwijl de Orior een echte aperitief Champagne is. Enfin, dat was ons gevoel nu we ze allebei dronken met een paar dagen tussen. Ik had Vera wijs gemaakt dat ik een Bordeaux ging openen - ik doe dat nogal eens om haar wat te pesten - en had ook die glazen klaar. De kleur was misschien nog net donker genoeg om ermee door te kunnen, maar ze zei dat ze dus niet bevooroordeeld was, want dit vond ze toch al mooi aan de neus...
Nu ja, ik had de wijn wel al in de karaf gedaan, maar het duurde echt nog wel even voor die doorhad waar hji was. Maar wat een heerlijke wijn werd het na even open en veel walsen. OK, Vera vond hem eerst nog wat jong, er is nog tannine, maar zeker aan tafel was dit zoo mooi!
ach, ach ach, waarom ligt er zo weinig Sangiovese in de kelder en zo veel Bordeaux...
Misschien moet ik hier een ruilprogramma openen...?
En dan nog Guimbalet... De fles is nog niet helemaal leeg, maar ik heb ze er toch maar weer bij gezet. Sauternes-Barsac en wellicht nog een paar rand appellaties vind ik de mooiste wijnen van Bordeaux. Dit is een onbekend klein domein, maar wat een schitterende wijn hebben die gemaakt in 2013! Helemaal mijn type: elegant, romig-vol, zoet maar niet té zeer genuanceerd met vanille-saffraan-appelsienschil en droger op de lange afdronk. Ik kocht dit bij een négoce in Bordeaux, nooit meer ergens gezien, iemand tips? Rebuy? Op de Bordeaux na, zowat alles.

Zou de rustieke toets van de Mauriane ook niet met de jaargang 2008 te maken hebben?

Mogelijk, anderzijds, er zat al wel een massa droesem in de fles, dus verwachtte ik een iets soepeler wijn. Intussen 2e halfje geopend op uitgedronken en dat had de wijn toch goed gedaan: zuiverder aroma want het overdreven, heu "animaal" aroma was sterk verminderd waardoor het fruit meer boven kwam. Ik heb nog hoop voor deze, maar eerlijk, komt niet aan de knoessels van de Clos Manou 2008...

[wvd]

Nou, ik doe toch mijn best om af en toe te stoefen met de fantastische wijnen die ik uit mijn kelder opvis hé...
   

We begonnen de week (!) met een Battenfeld-Spanier Pinot Noir Holzfass 2018. We dronken dat bij Thais geïnspireerde curry en de wijn ging er perfect bij: mooie Pinot, maar (gelukkig) "anders" dan Bourgogne, ronder, fruitiger, niet de grote nuance of finesse, maar gewoon heel lekker. Ik weet niet wat het terroir is daar in Rheinhessen, maar ik had de indruk dat het er minder kalkig is, meer zand-klei of zoiets. Het hout was er niet in te bespeuren. Al bij al een mooi versmolten, lekkere, "zoete" wijn die we in 2023 nog verkochten aan € 17,50. Van een koopje gesproken...
Dan een paar Champagnes erdoor gedraaid, want de egga ging al op voorvakantie en ik volg volgende week. Mooi altijd die Rousseau Mongolfière, naar de frissere kant (Extra Brut), meer type aperitief, licht mineralig. Deze fles Leclerc-Briant Brut is ook een Extra Brut eigenlijk. Het was mijn laatste fles van dit lot en begon iets belegen te worden eerst. Kwam wel open in het glas, ruimer en breder dan de Rousseau, ik vind deze eigenlijk nog iets mooier.
Over de Bordeaux postte ik al, maar ik herhaal het hier graag: De eega is een paar dagen uithuizig en ik heb haar beloofd dat ik dan wat Bordeaux zou drinken, want da's niet hare meug. Ik ben begonnen met een Lanessan 2009. Een producent die over een topterroir beschilt, maar helaas komt dat er al decennia niet echt uit. En toch... zeker genoten van deze pure, gewoonweg lekkere Médoc. Lichter dan je zou verwachten van een 2009, maar dat stoorde me niet, integendeel misschien, want de wijn was à point. Volgende was opnieuw een 2009, nu van de overkant van de Gironde in Fronsac: Moulin Haut Laroque. Donkerder, jonger, krachtiger en op dag 1 nog wat stroefjes, maar dat werkte wel aan tafel. Op dag 2 veel meer versmolten, tannines ronder en vetter, zeer, zeer mooie wijn en zijn prijs meer dan waard. Nog 6 te gaan en dit gaat nog beteren. Het is 1 van mijn favoriete Fronsacs, samen met Dalem. En dan een ferme tegenvaller, zeker omdat ik altijd hoog opgeef van deze producent, maar Clos Manou 2012 voldeed absoluut niet aan de verwachting. OK, het is goed gemaakt, het is puur van aroma enzovoort, maar de wijn is te dun en te zuur. Overgegoten in halfje en vandaag opnieuw, maar helaas weinig verbetering. Ik had die samen gekocht met de uitstekende 2008 en de nog niet geopende 2014 in de hoop dat deze 2012 zowat de weg ging openen met een iets lichter profiel, maar al meer afgerond, maar deze fles was niet op niveau. Ik hoopte nog op het tweede halfje, maar dat was zeker geen vooruitgang.
De redding kwam dan van Smith&Woodhouse Vintage Port 1994. Dit is nog jong redelijk van kleur, geen purper meer, maar dieprood, geen oranje. Dat vind ik dan nog jong, maar de wijn is al heerlijk versmolten, zacht en vol, diepfruitig, "pruimig" met streepje cacao, maar nog geen citrus en erg lang. 1994 was dan ook een groot jaar en deze gaat ouder worden dan ik.

[wvd]

   
De Bordeaux-opruiming in de kelder gaat onverminderd door: er is gewoon teveel van
Misschien moet ik op dit forum een kleine ruilhandel organiseren: rode Bordeaux voor zoete witte en vooral goede Chianti, Brunello, Valpolicella, dat soort wijnen, maar ik vrees dat er maar weinig forummers zijn die dat in de kelder hebben....
Niet dat de Bx op deze foto niet goed waren, integendeel, maar de eega drinkt het helemaal niet graag en er liggen hier nog zowat 500 flessen....
De Clauzet hadden we onlangs nog en ik had deze herbotteld in een halfje. Het halfje een 14-tal dagen later was mooier dan de eerste helft, wat toch iets zegt over het nog aanwezige potentieel. De Cantenac komt ook in de drinkzone, een sappige, niet al te stevige, "goede" Saint-Emilion. Berloquet was veel beter, zelfs de vrouw vond hem "best OK". Ik vond hem voor een GCC van 2005 en dit niveau (topwijngaard!) misschien nét dat tikje voortzetting in de mond missen, nét iets te licht daar, maar anders erg mooie neus en smaak en deftige lengte en ook hier meer lekker dan complex. Nog 9 flessen... We zijn erg fan van Fournier en 2021, maar deze fles was minder. Boeket was wel weer zeer stuivend, fruitig, maar in de mond toch wat dunner dan vorige fles met hier een rauw kantje, bizar. De Conterno was van een totaal ander kaliber, een zeer dense wijn met (te?)veel van alles. Vera vond hem te jong, wellicht vanwege de hoge densiteit en nog aanwezige tannine, hoewel ik in 't algemeen een Barbera binnen de, zeg, 10 jaar zou drinken. De ster van de reeks was een absoluut sublieme Barbaresco van de altijd betrouwbare Produttori. 2008 was een mooi jaar en de wijn was perfect op dronk met nog voldoende structuur, de befaambe Nebbiolo-tannines zijn herkenbaar, geweldig verfijnde neus met diepte, subtiel maar krachtig in de mond en ellenlange afdronk. Grote wijn en veel minder duur dan de Barbera van Conterno. De Champagne was schitterend, we zijn echt fan geworden van deze producent.

[wvd]

   
Deze week mooi verdeeld tussen Frankrijk en Italië, allemaal nogal goede wijnen. De Mercurey Chazots 2019 was zeker OK, maar het lieflijke fruit van de jonge wijn was wat weggeëbd, de wijn was wat breder geworden er was een vleug hout merkbaar en ik denk (en hoop...) dat hij nu nood heeft aan een jaar of 2 fles om wat diepere aroma's te genereren. Goed, maar zwaar geklopt door Fournier's Bourgogne 2016, die was echt super! Zeer expressief, volop rood fruit, totaal onweerstaanbaar, 10 jaar en geen spetter sleet op. 2016 was wel een topjaar, maar toch. Gebruik makend van de hittegolf, was ik de kelder ingedoken om inventaris te maken en tot mijn niet geringe verbazing bleken er van Croix Violette 2012 eens zoveel flessen dan verwacht. Ik herinnerde me een zeer krachtige, donkere, intense wijn om jàren te vergeten. 2012 was een jaar met zeer lage rendementen, remember, en Croix Violette gaf altijd al een laag rendement (de wijngaard is intussen jammer genoeg gerooid), maar in 2012 zaten we echt hééél laag. De wijn gedecanteerd, redelijk wat droesem, toch nog heel diepe kleur voor Pinot. Ik had amper boeket verwacht, maar er kwam toch wel wat boven en in de loop van de avond werd dat alsmaar expressiever, geen haast mee dus. Zeer intense wijn, vrij vol, romig met nog structuur, donkerder fruit vooral, redelijk gelaagd en opvallend lange afdronk. Duidelijk een grotere wijn, maar mist die onmiddellijke charme van de simpelere Bourgogne, eerder iets voor herfst en winter.... binnen een jaar of 5 à 10. De Italianen lieten zich niet onbetuigd met eerst een stevige Rampolla Chianti 2013 en dat is altijd wel even wennen. Ik hou wel van de branie van die wijn, na 13 jaar nog steeds ruim voldoende stevig voor nog eens 13 jaar denk ik! Maar het kwam zeer goed met een heerlijk open plooiend boeket met dieprood fruit en kruiden. Erg mooie wijn. De Cortonesi La Manella Rosso di Montalcino 2016 tapt uit een gans ander vaatje. Begint met een prachtige kleur, voor mij geeft Sangiovese echt de allermooiste rode kleuren, gevolgd door een lieflijker, fruitiger boeket met een fractie blauwe pruim in het rode fruit. Toch ook nog een streepe tannine op de afdronk, soepeler toch dan bij de Rampolla. Twee flessen van teruggevonden bij het herschikken en inventariseren en dus maar dadelijk 1 getest: meevaller! Even opgezocht en we verkochten dat aan nog geen € 18... De laatste wijn was 1 van een ganse reeks stalen die ik ooit ontving van deze redelijk grote maar toch wel erg goede producent. Puglia maakt wijnen die nogal eens vergeten worden en dat is redelijk onterecht vind ik. De bekendste druif daar is Primitivo en ook daar dronk en proefde ik ooit al mooie exemplaren, maar dat zijn meestal wel zeer krachtige, erg alcoholrijke wijnen met soms zelfs nog met restsuiker. Ik hou veel meer van 2 andere, mijns inziens interessantere rode druiven uit de regio: Negroamaro en Nero di Troia de druif in deze wijn. Ik vond indertijd het ganse gamma mooi, maar ben er toch niet mee begonnen, want ik had al last genoeg om de fantastische wijnen van Guastaferro aan de man te brengen... Dit is hun topcuvée in Castel del Monte, ook niet de meest hippe AOP. Maar deze 20-jarige wijn is mooi, zeer mooi! Aantrekkelijke, mooie, diepe kleur, een moeilijk te omschrijven compleet met vaag donkerder fruit met hintjes van cacao, er zat van alles in, maar niets echt dominerend. Helemaal bevredigend, vol, zacht en soepel in de mond met grote bevredigingsfactor, wellicht helpen de totaal versmolten tannines, en zeer goede afdronk. Jammer dat ik maar 1 fles had..
Rebuy? Zeker de Bourgogne van Fournier en de La Manella. Moest ik nog zo'n Castel del Monte tegenkomen, dan zo ik dat wel eens durven proberen. De Rampolla vind ik altijd zo eigen, zo karaktervol, maar de eega is er vanwege de stevige tannines niet echt fan van...

[wvd]

Had ik over deze wijn al ergens gewag gemaakt?
   

[vinejo]

(08-06-2026 12:13 PM)wvd schreef:  Had ik over deze wijn al ergens gewag gemaakt?

Is het een grosse gewag misschien?

[wvd]

(08-06-2026 07:41 PM)vinejo schreef:  

(08-06-2026 12:13 PM)wvd schreef:  Had ik over deze wijn al ergens gewag gemaakt?

Is het een grosse gewag misschien?

Ge ziet nu toch zelf ook dat het een half fleske is hé...

[vinejo]

(08-06-2026 11:21 PM)wvd schreef:  

(08-06-2026 07:41 PM)vinejo schreef:  

(08-06-2026 12:13 PM)wvd schreef:  Had ik over deze wijn al ergens gewag gemaakt?

Is het een grosse gewag misschien?

Ge ziet nu toch zelf ook dat het een half fleske is hé...

Ein kleine gewag dan

[wvd]

(08-06-2026 11:28 PM)vinejo schreef:  

(08-06-2026 11:21 PM)wvd schreef:  

(08-06-2026 07:41 PM)vinejo schreef:  

(08-06-2026 12:13 PM)wvd schreef:  Had ik over deze wijn al ergens gewag gemaakt?

Is het een grosse gewag misschien?

Ge ziet nu toch zelf ook dat het een half fleske is hé...

Ein kleine gewag dan

Beter, ik maak gewag van de wijn, maar van een "grosse gewag" zou ik hier niet gewagen.

[Olivier]

Zeg Werner, ben jij nu eigenlijk definitief gestopt met Leuvin dat je niet meer onder die topic post?

[vinejo]

(09-06-2026 11:33 AM)Olivier schreef:  Zeg Werner, ben jij nu eigenlijk definitief gestopt met Leuvin dat je niet meer onder die topic post?

Lang genoeg gewagt

[wvd]

(09-06-2026 11:33 AM)Olivier schreef:  Zeg Werner, ben jij nu eigenlijk definitief gestopt met Leuvin dat je niet meer onder die topic post?

Ha ja, zaak is verkocht. Ik blijf nog even helpen bij de overgang, helpen met onderhoud webshop en misschien ook om eventueel opnieuw aan te knopen met domeinen waar ik ooit mee werkte.
Eindelijk echt met pensioen dus.

[Olivier]

(09-06-2026 02:28 PM)wvd schreef:  

(09-06-2026 11:33 AM)Olivier schreef:  Zeg Werner, ben jij nu eigenlijk definitief gestopt met Leuvin dat je niet meer onder die topic post?

Ha ja, zaak is verkocht. Ik blijf nog even helpen bij de overgang, helpen met onderhoud webshop en misschien ook om eventueel opnieuw aan te knopen met domeinen waar ik ooit mee werkte.
Eindelijk echt met pensioen dus.

Allez, geniet van uw pensioen, zou ik zeggen!

[wvd]

   
Thuis drinken we wat mindere goden, dat is nu eenmaal zo bij een arme gepensioneerde...
Maar af en toe komt er toch wat leuks op tafel. Van de Barbaresco verwachtte ik niet heel veel: een onbekende producent die ons ooit wat stalen stuurde. Dat is al even geleden en bij de inventaris van de kelder had ik zo'n "nu of nooit"-gevoel; die flessen liggen hier al ruim een decennium...
Het bleek een voltreffer! Een zeer mooi boeket met evolutie (ai voor de meeste jongelingen...?) en vrij vol en romig in de mond, met een flinke lengte. Zo zie je maar: misschien had ik hem toch iets eerder moeten proeven...

De Fournier was een witte, Longeroies 2017. Recht uit de frigo vrij simpel, amper boeket en nogal streng in de mond. Te koud gaat echt niet voor Bourgogne. Fles uiteraard op tafel laten staan, thermometer erin, en hoe leuk is het om zo'n wijn beetje bij beetje te zien openbloeien! Enfin, een zeer mooie witte Bourgogne zodra hij een graad of 14 bereikt.
Fles leeggedronken...

Dan was er ergens een reden waarom het een jonge, redelijk lichte Bourgogne moest zijn. Mis poes. Deze was zeer diep van kleur, totaal onverwacht voor een Hautes-Côtes, maar ja, het is Noëllat en dan nog in 2020. Dat is een jaar waar ik nog even van afblijf, zelfs voor de "kleine" AOP's. De wijn was vol, rond en intens, met tannine, maar zweemde wat richting Bordeaux-gevoel, en daar hebben we helaas genoeg van. Komt wel goed; de 2003's waren jong ook een beetje in dat bedje ziek, en zie nu!

Dan (eindelijk) een mooie Bordeaux. Eén die Vera wél wou drinken, zij het met zeer matig enthousiasme. Ik vond hem de mooiste Bordeaux van het jaar: mooi gelaagd, vrij vol in de mond en met redelijk zachte tannines. Razend enthousiast werd ik er echter ook niet van, maar dat overkomt me helaas nooit met Bordeaux. Jammer, aangezien die zomaar eventjes een kwart van de kelder uitmaken. HELP!

Dan de laatste fles Spätburgunder van Battenfeld. Die verkochten we ooit voor minder dan 20 euro, en hij is lekkerder dan de Saint-Pierre. Minder vol, minder gelaagd en al die dingen, maar gewoon LEKKER. En veel meer moet dat voor mij eigenlijk niet meer zijn.

De volgende fles, Carolus 2000, was historisch: de slechtste wijn van de laatste vijf à zes jaar. Nadat we elk een glas hadden gedronken (Vera: "Eikes, wat is dat, Fronsac?"), heb ik de Clos Manou 2012 bovengehaald en gekaraffeerd. Dat was misschien een beetje "in het land der blinden is éénoog koning", maar na die Fronsac schitterde hij wel. Echt fijn vond ik hem echter ook niet; wel OK aan tafel.
Het restje van de volgende dag was volgens Vera totaal geoxideerd. Ik vond het nog te doen en heb dus al de rest zelf moeten opdrinken, terwijl ik voor haar een simpel Italiaantje opende. Gelukkig heb ik daar zelf ook nog een glaasje van kunnen meepikken, maar daarover meer in de volgende reeks.

[wvd]

   
En dit is dan dat simpel Italiaantje, Mocine Santa Marta 2017. We vonden de wijnen van dit domein indertijd wel best OK, maar geen toegevoegde waarde in ons aanbod en dit is dus een opgevist staal. Komt uit Asciano, zo ergens halverwege Siena en Montepulciano, dus in het hart van Chianti Colli Senesi. Donker voor een Sangiovese, maar dan lees ik dat er 5% Colorino in zit. Dat helpt natuurlijk... Echt wel mooie wijn en ik dronk die ook veel liever dan de Clos Manou... Dan ook weer iets dat boven kwam dankzij de inventaris: een zelf meegebrachte fles Carema 2005: Lichte, zeer rijpe kleur met dat "versleten" aspect dat oude Nebbiolo kan hebben. Maar heerlijk boeket! Oud en jong tegelijk: zeker tertiaire aroma's met iets van droge bosgrond, vleugje leer, een tikje kastanje, maar een kern van rood fruit en florale aroma's richting roos. Redelijk licht in de mond maar ook intens door de frisse zuurtjes en een mooie aromatische afdronk. Welwelwel, dat lusten we wel! Alweer Prosecco, ik vergeet die soms uit de reeks te laten, sorry daarvoor... Dan alweer een Bordeaux: Laroze 2005. Ik begin die 2005 te appreciëren nu ze echt op dronk aan het komen zijn, na ruim 20 jaar. Deze is altijd een "onder de radar" domein geweest, geen idee waarom, maar ook in recente jaren is dit voor de Bx liefhebber 1 van de interessantste wijnen uit de regio! Niet de grootste complexiteit, daarvoor steek je misschien beter de Gironde over, maar een echt lekkere, frisse Saint-Emilion. Intussen het kistje gehalveerd waarvoor dank aan de daarvoor verantwoordelijke forumleden, maar aan de 2-3 flessen die ik nog heb, ga ik zeker nog plezier hebben.
Ik kende Vilmart niet (niet de grootste Champagne-kenner....), maar van deze producent bracht een wijnvriend ons 2 flessen. De "basis" cuvée hadden we al goedgekeurd, deze is een klasse beter nog. Enfin, we hebben ingetekend op volgende afhalingen... Dan de enige fles Zuid-Afrikaanse wijn die we in de kelder hadden: Dewaldt Heyns Weathered hands Shiraz 2015. Een wijn die we eventjes in ons assortiment hadden en ik had er 1 opzij gelegd om even te laten rijpen. Wat was dit een lekkere, toegankelijke wijn en dat vond de eega ook! En die houdt meestal niet van Syrah voor dezelfde reden als bij Cabernet: te donker, teveel tannine, teveel impact. Niks van aan hier: de kleur is wel donker, maar het boeket is zacht en aanlokkelijk met zeker een beetje kruiden bij het zacht blauw-rode fruit, zeer soepel en rond met totaal versmolten tannines. Ne meevaller dus. Was wel geen goedkope wijn, we verkochten die in 2020 aan € 29,90. Spijt dat ik er niet meer van gekocht heb... De laatste wijn van de reeks is een Chianti Classico Riserva van I Fabbri. Ik ben nogal fan van dat domein in Lamole: iets lichtere, zeer elegante Chianti's met een grote "fraicheur" factor. Deze is hun buitenbeentje want komt van een afzonderlijk, kleine wijngaard in Panzano en dat wordt, terecht vind ik, helemaal apart gemaakt onde het Podere Sestillo label. En toch hé, de wijn is inderdaad "warmer" dan die uit Lamole, maar het blijft een zeer, zeer mooie Chianti. Jong had ik hier een beetje twijfels over in het gamma, vooral vanwege de prominent aanwezige tannines, maar nu, na 10 jaar fles komt he helemaal goed. Niet dat soepele van de Shiraz natuurlijk, maar een genuanceerde, pittige, rijke wijn, heel mooi ook. REBUY?: De Prosecco komt regelmatig terug binnen, en de Champagne is al besteld. Moest ik geen te volle kelder hebben, ik kocht de Shiraz opnieuw, zeker weten en waar ik in mijn aankoopgedrag van de laatste 40 jaar het meeste spijt van heb, is dat ik niet meer Sangiove-wijnen gekocht heb...