Een Italiaanse tasting. Of toch nie

[Olivier]

Er waren al verschillende pogingen geweest om een datum te vinden voor een proeverijtje met Thomas, en deze week dan toch gelukt! Thomas is een Italiëkenner, dus ik had al enkele Italiaanse wijnen klaar gezet…

En Thomas direct aan het werk gezet met een duo in wit : de Sacconi 2021 en de Morandi 2021 van de FeudiStudi reeks van Feudi di San Gregorio. Twee Fiano’s die op dezelfde manier gevinifieerd zijn, maar van verschillende wijngaarden. De Sacconi komt van een koeler terroir met zand en kalksteen, terwijl de Morandi van een warmer terroir komt met meer klei, maar beiden ook met vulkanisch materiaal. Interessante wijnen, beiden heel evenwichtig qua mondgevoel en mooi geïntegreerde zuren, vergelijkbaar met een koele Chardonnay qua mondgevoel, vond ik. De Sacconi was wel wat strakker, meer op citrustoetsen, terwijl de Morandi zich iets meer liet lezen, een tikkeltje expressiever. Een toetsje kastanje in de neus, mooie en subtiele rokerigheid ook. Thomas zei op basis van de Morandi : ik denk dat dit een Fiano is van een jaar of vijf-zes. Ja… dat kan tellen als binnenkomer!

Dan zette Thomas een eerste rode op tafel. Hoera, volledig mijn straatje! Zeer licht van kleur, en zeer aromatisch, het rood fruit springt uit het glas, wat floraal ook. Zeer puur en zeer aantrekkelijk. In de mond is dit een heel speelse, dartele wijn. Perfect om gekoeld te drinken in de zomer. Maar ja, vanwaar komt dit in Italië ?! Op basis van de neus denk ik aan Nebbiolo, maar de wijn heeft nauwelijks tannines… Het is dan ook geen Nebbiolo. Het is niet eens Italiaans… Owkee, even re-setten! In Frankrijk zou ik dit ergens tussen Pinot Noir en Gamay zetten, of Cinsault? Ook niet… Dit blijkt uit Portugal te komen, uit Alentejo dan nog wel! Dit was de Amphora 2024 van Herdade do Rocim, een blend van Moreto (50%), Tinta Grossa (30%), Trincadeira (15%) en Aragonez (5%). Heerlijk goedje. De toon is meteen gezet voor het vervolg.

Ik had wel iets dat goed daarop zou volgen. De neus zat helemaal in hetzelfde register, eveneens op het rode fruit, maar met een lichte houttoets in de achtergrond. Ook deze wijn was heel digest in de mond, maar toch iets ernstiger dan de vorige. Zeer lichte en fijne tannine en mooie fraicheur. Hier zaten we dus wel met een Nebbiolo (aka Piccotendro) in het glas, maar een bergwijn van Grosjean, de Donnas 2021, vandaar het veel fijnere profiel dan pakweg Barolo of Barbaresco.

Dan Thomas’ tweede rode : zeer edele neus, cederhout, fruit dat tussen rood en zwart zit, snuffelneus! Mooie materie, fijne tannines, terug edele houttoets, fris. Verfijnde wijn. Maar waar zitten we? Wel, terug in Portugal… in de Dão. Deze Tinto 2020 van Mira do O is een blend van Jaen (aka Mencia), Touriga Nacional en Alfrocheiro. Portugal had ik zo wat links laten liggen, op de zeldzame Baga na, maar dat blijkt dus onterecht. Deze twee Portugezen pasten perfect in mijn straatje!

En Thomas had nog een rode afsluiter mee. Een neus die mij weer naar Nebbiolo leidde met rijp rood fruit, maar in de mond vond ik de tannines te gepolijst voor Nebbiolo. En effectief, we zaten opnieuw niet in Italië. Na serieus in mijn haren gekrabt te hebben, kwam ik als laatste gok bij Xinomavro, wat het ook bleek te zijn. Oef. De Earth & Sky van Thymiopolous was een heel mooie wijn, waarvan ik al andere basiscuvées gedronken had. Deze Earth & Sky zat daar wel een serieuze trap boven.

En omdat ik Thomas iets had horen zeggen over Sauternes zag ik mijn kans schoon om nog eens iets zoets open te trekken. De Cuvée Celeste 2010 van Domaine du Crampilh, een Pacherenc du Vic Bilh, kwam zeer mooi voor de dag, perfect op dronk, met boenwas, abrikoos, honing, voldoende fris. Een dessertje op zich, dat zich makkelijk liet ledigen.

Bij deze een zeer mooie namiddag gehad en ditto kennismaking met een medeforumlid. Merci Thomas!

[Thomas]

Een heerlijke namiddag indeed, merci Olivier voor je gastvrijheid. En tja, omdat er als thema was afgesproken "vrije improvisatie" dacht ik nu eens geen Italiaanse wijnen mee te brengen zie...

De 2 fiano's die Olivier had geopend waren voor mij blind makkelijk te herkennen als Italiaans, maar van de eerste was ik toch niet zeker van de druif. Het bittertje stuurde mij richting verdicchio... De evolutietoetsen in wijn 2 waren dan wel weer zeer herkenbaar, omdat ik vorige maand een hele reeks fiano's uit mijn assortiment van 2020 herproefd had om te zien waar ze staan na 6 jaar.

Mijn Amphora 2024 van Herdade do Rocim is een vrij recente ontdekking: inderdaad verrassend hoe een wijn uit een warme regio (maar wel de koelste subregio) van een field blend zo zuiver kan zijn... een aanrader voor wie een zomerwijn zoekt met appeal voor zowel leek als kenner. Poeplekker en maar 12%!

De Donnas 2021 van Grosjean van Olivier plaatste ik in de Côte de Beaune. Een 1er cru Santenay of Pernand. Rood fruit, subtiel hout en bosgrond, wat rustieker; zeer vriendelijke tannines. Zelfs toen hij Italië en monocepage zei begon ik eerst over sangiovese en nerello tot ik bij nebbiolo belandde. Mooi op het verkeerde been gezet...

Mijn Druida 2020 Dão van Mira do Ó is een voorbeeld van hoe misleidend de wijnen nieuwe stijl van deze regio kunnen zijn: al meerdere malen hebben geoefende proevers deze wijnen (zowel wit als rood) blind geplaatst ergens tussen Dijon en Valence... Nochtans gaat het heel vaak om blends, al dan niet uit oude wijngaarden. Deze is een vrij recente aanplant (jaren 90) maar pas sinds Nuno Mira do Ó zich ermee is beginnen bezighouden komt het potentieel echt tot uiting. Licht animaal en reductief, stenig (graniet) en mooi zwart fruit verweven met een edele houttoets. Olivier dacht eerst aan iets tussen Bourgogne en Bordeaux, daarna aan aan een topper uit de noordelijke Rhône en wie ben ik om hem ongelijk te geven.

Mijn laatste bijdrage, de Earth and Sky 2020 van Thymiopoulos was een van mijn lievelingswijnen: op dag 1 kwam hij nog jong over, maar toch al zeer vriendelijk, en hij matchte heel mooi met de lekkere parmiggiana van Olivier. Wie nog niet in Griekse toppers (met een geweldige pqr) gelooft, dit is echt een eye opener. De dag erna was alles nog meer versmolten en kwam hij nog meer nebbiolesk over. Een grote wijn met nog bakken toekomst.

De Pacherenc van Olivier misleidde me door de oranje kleur. Ik plaatste hem overal behalve in Frankrijk. Heerlijk dessertje, waarbij gekarameliseerde ananas voor mij de boventoon voerde. Een mooie afsluiter van een boeiende namiddag/avond.

Volgende keer -beloofd- wordt het 100% Italiaans, Olivier!

[Olivier]

Citaat: Volgende keer -beloofd- wordt het 100% Italiaans, Olivier!

Haha, met de wijnen die je meebracht kon ik ook leven hoor